Sierra de Gredos 2001

sierradegredos031-5.jpgsierradegredos-0023.jpgsierradegredos-0016.jpgsierradegredos-0017.jpgsierradegredos-0018.jpgsierradegredos-0019.jpgsierradegredos-0020.jpgsierradegredos-0021.jpgsierradegredos-0022.jpgsierradegredos-0024.jpgsierradegredos-0014.jpgsierradegredos-0027.jpgsierradegredos-0028.jpgsierradegredos-0030.jpgsierradegredos-0031.jpgsierradegredos-0032.jpgsierradegredos-0033.jpgsierradegredos-0034.jpgsierradegredos-0015.jpgsierradegredos-0013.jpgsierradegredos031-15.jpgsierradegredos-0003.jpgsierradegredos031-16.jpgsierradegredos031-17.jpgsierradegredos031-21.jpgsierradegredos031-22.jpgsierradegredos-0001.jpgsierradegredos-0002.jpgsierradegredos-0003-2.jpgsierradegredos-0004-2.jpgsierradegredos-0012.jpgsierradegredos-0004.jpgsierradegredos-0005-2.jpgsierradegredos-0006.jpgsierradegredos-0007-2.jpgsierradegredos-0008-2.jpgsierradegredos-0010.jpgsierradegredos-0011.jpgtransaustria-1999036-3.jpg

Deze reis hadden we samen met onze vrienden Annemie en Piet Hermans willen ondernemen, zij hebben de reis moeten annuleren vanwege een archillespees blessure van Annemie.

Programmadag 1 Aankomst Mombeltran, maandag 24-jul-2001

S’ochtends om 6:15 uur zijn we vanaf Airport Maastricht opgestegen en ca. 20 min. later op Schiphol geland. Om 08:55 uur zijn we via lijnvlucht KL 1701 naar Madrid opgestegen waar we na een heel rustige vlucht om 11:30 uur zijn geland. Vanaf het vliegveld zijn we met een taxi naar het busstation Mendoz Alvarez gereden. Vervolgens zijn we met de lijndienst vertrokken naar Arenas de San Pedro vanwaar we weer met een taxi naar Mombeltran zijn gebracht. De taxi chauffeur was niet geheel alcoholvrij zodat we blij en opgelucht om ca 17:00 uur in ons eerste Hotel  Marji arriveerden. Het hotel was schitterend gelegen met uitzicht vanuit onze kamer op een burcht welke die avond was verlicht.

Dag 2 Dinsdag 25-jul-2001, van Mombeltran naar El Arenal.

Onze 1e echte wandeldag. Na een ontbijt, nou ja wat is een ontbijt in Spanje, met behulp van gebarentaal tosti-jam en een klein kopje thee zijn we dan gestart. Het eerste traject ging over goed begaanbare betonweggetjes tussen de olijfboomgaarden naar het kloostermuseum en de kerk van San Pedro de Alcantára, hier hebben we een half uurtje gepauzeerd en de drinkflessen bij de bron gevuld. Hierna werd het wat zwaarder door de hitte midden op de dag. Om 13:30 uur arriveerden we in El Arenal Hotel Isabel. Daarna hebben we enkele uren gewacht op de bagage die per taxi werd nagebracht. Na wat door het dorpje te hebben gewandeld om 20:00 uur gegeten en op tijd onder de wol gegaan. De routebeschrijving is uitstekend, er zijn ruim voldoende gedetailleerde markeringspunten zodat je altijd het gevoel hebt op de juiste weg te zijn.

Afstand:      15 km

Stijgen:       460 m

Dalen:         205 m

Dag 3  Woensdag 26-jul-2001, van Nogal Del Barranca naar El Arenal.

Allereerst om 9 uur met de taxi naar de parkeerplaats Nogal Del Barranca (1100 m) gereden. De parkeerplaats was als camping in gebruik, er lagen veel kinderen in de buitenlucht te slapen. Hiervandaan begonnen we aan de klim naar La Mira (2341 m) . De aanloop was vrij gemakkelijk, bij de eerste bron hebben we de drinkflessen gevuld, gelukkig maar want de tweede bron na 2 uur wandelen welke vermeld stond in de beschrijving was droog.

De klim werd steeds steiler, na wat slingers in het pad zijn we bij de splitsing aangekomen aangegeven in de beschrijving bij een riviertje welk droog stond, we konden vaag zien hoe het riviertje zou moeten lopen. In de beschrijving hadden we de keuze uit de linker (niet zo stijl) of rechteroever (stijl maar in de schaduw). We kozen voor de laatste optie. We hadden vrij snel door wat steenmannen waren die in de beschrijving stonden. Na nogal wat klauteren over rotsen kwamen we bij de berghut aan waar we kort gepauzeerd hebben.

Nu de pas over, volgens de beschrijving moesten we NW -> W lopen. Er was geen pad maar wel steenmannen wat nogal ervaring verreist om ze goed te zien. Na 3½ uur klimmen waren we bij het poortje van de pas. Vervolgens op het kompas eerst West en daarna NW via drassige weide waar koeien graasden richting de ruïne (opgespoord met de verrekijker) van een berghut gelopen. Hiervandaan over de bergkam gewandeld welke ook weer gemarkeerd was met steenmannen eerst over kale rotsen later tussen de brem door. Het zonnetje scheen, dit in combinatie met een lekker windje was heel aangenaam. Aangekomen bij de volgende bergpas moesten we het pad naar het zuiden vinden. Er was maar een pad dat we dan ook volgden, en uiteindelijk bij de betonnen drinkbakken uitkwamen die in de beschrijving stonden. De afdaling was vrij pittig, het pad was nogal stenig dat merkten we vrij snel aan onze voeten. De afdaling duurde langer als wat in de beschrijving was aangegeven. Om 17:00 uur bereikten we een riviertje dat we moesten oversteken, vlak voor de oversteek op een graspad stapte Marlies in een gat en verloor haar evenwicht en haar voet bleef klem zitten waardoor ze haar enkel verstuikte. Aan haar gezichtuitdrukking en geluiden begreep ik meteen dat dit niet goed was. Ik heb haar overeind geholpen waarna ze naar de beek is gestrompeld en de enkel kon koelen, ze ging haast van haar stokje van de pijn. Daar zaten we dan in the middle of nowhere, vanaf 1 uur hadden we geen mens meer gezien. Na een half uur en wat paracetamol geprobeerd of we verder konden, dat lukte,

Marlies met twee stokken en ik met de rugzakken. In de beschrijving zagen we dat we nog ca. 2 a 2,5 uur moesten lopen. Het pad was gelukkig niet meer zo stijl en stenig, we liepen inmiddels in het bos. Onze water voorraad was haast op maar gelukkig kwamen we langs een bron. Hiervandaan heeft Marlies weer haar eigen rugzak gedragen. Bij een huis met barbecue aangekomen waar volgens de beschrijving het pad versmalde zaten we op een doodlopend weggetje, na enige hoofdbrekens toch de weg die vlak langs het huisje afboog gevonden. Het pad liep vrij stijl tussen kersenbomen naar beneden alwaar we op een betonpad uitkwamen welke in de beschrijving stond. Of het van de schrik was, ik voelde mijn hele lijf opspelen, Marlies liep gewoon door (op karakter). Uiteindelijk zijn we dan om 20:00 in El Arenal aangekomen. Eerst in bad daarna gaan eten, ik kon van vermoeidheid en spanning geen hap naar binnen krijgen. Een maal op de kamer aangekomen en Marlies van de voeten was begon de pijn erger te worden. Die nacht werd het niet beter, we hebben besloten om morgen met de bagage mee met de taxi naar Hoyos Del Espino te gaan.

Afstand:      16 km

Stijgen:                 1160 m

Dalen:                    1370 m

Dag 4 Donderdag 27-jul-2001, van El Arenal naar Hoyos Del Espino

Vanmorgen kon Marlies niet meer steunen op haar linkervoet zodat we met de taxi van Hernandez Eusebio zijn meegereden naar Hoyos Del Espino waar een Medische post was. Daar begon het taalprobleem ons parten te spelen, gelukkig was een jonge vriendelijke Spanjaard bereid om voor tolk te spelen. In het binnenland zijn maar heel weinig mensen die Engels spreken, zelfs een dokter spreekt alleen zijn moederstaal. Na onderzoek van de enkel was de diagnose een verstuiking waarvoor zeker 14 dagen absolute rust noodzakelijk was. Aan onze wandelvakantie was nu een bruusk einde gekomen. Nu moest de repatriëring geregeld worden. Wij hebben meteen de SNP agente ingeschakeld waarna ik via Blue Travel reisverzekering de ANWB alarmcentrale in Barcelona heb gewaarschuwd.

Dag 5 Vrijdag 28-jul-2001, Hoyos Del Espino

Via faxen die verstuurd moesten worden en vele bezoeken aan de dokter ziekenhuis apotheek en heel veel telefoontjes was uiteindelijk de repatriëring geregeld. We worden zondag met een taxi naar Madrid vervoerd.

We waren enorm blij met onze taxi chauffeur Eusebio Hernandez, hij was telkens bereidt om ons op elk tijdstip of naar de dokter of ziekenhuis te rijden. Een telefoontje was voldoende en binnen een paar minuten was hij er. Dit gold ook voor de SNP agente die heel nuttige tips gaf om de repatriëring op gang te krijgen.

Dag 6 Zaterdag 28-jul-2001

De laatste zaken geregeld en gelezen.

Dag 7 Zondag 29-jul-2001

De terugreis ging niet zonder problemen, maar uiteindelijk zijn wij om 21:00 uur veilig thuis aangekomen.

Die week werd een bloemstuk van de reisorganisatie SNP thuis bezorgd, dat was een leuke geste.