Afrika 2008 (Reisverslag)

Reisorganisatie: Djoser

Kaapstad
Dag 1 Amsterdam – Kaapstad (Zuid-Afrika)
Dag 2 Kaapstad

Na een vlucht van ca. 12 uur zijn we in Kaapstad geland. De volgende dag hebben we de stad verkend en tal van historische plaatsen bezocht. Green Market square is een gezellig plein met marktkraampjes. De Grand Parade, het exercitieveld van de Hollanders in de zeventiende eeuw, was de plek van de grote anti-apartheidsdemonstraties en de plaats waar Nelson Mandela na zijn vrijlating de menigte toesprak. Vlakbij liggen de Compagniestuinen en Kasteel de Goede Hoop, overblijfselen uit de Nederlandse periode.

In de haven is een keur aan restaurantjes, jazzcafés en andere uitgaansgelegenheden, merendeels gevestigd in de kleurige, gerestaureerde Victoriaanse huizen. Vanuit de oude haven, die de naam Victoria & Alfred Waterfront draagt, zijn we met de boot naar Robbeneiland gevaren, waar Nelson Mandela 26 jaar in gevangenschap heeft doorbracht.

De beroemde Tafelberg en de minder bekende Signal Hill en Leeuwekop bepalen duidelijk het aanzicht van Kaapstad. Vanaf ieder punt zijn de immens steil oprijzende bergwanden van de Tafelberg te zien. Vaak ligt er een dunne deken van mist of wolken als een tafelkleed over de berg, vandaag was het echter helder. Het was mogelijk om onder het genot van prachtige vergezichten naar boven te wandelen. Wij zijn echter met de kabelbaan naar boven gegaan omdat we onze krachten wilden sparen.

Kaaps schiereiland

Dag 3 Kaapstad, excursie Kaaps degoede hoop.
Tijdens de excursie naar Kaap de Goede Hoop deden we onderweg enkele schilderachtige plaatsjes aan, zoals Houtbaai en Simon’s Town. Het laatste plaatsje staat bekend om de aanwezigheid van een kolonie pinguïns. We namen een kijkje bij het met rotsblokken bezaaide strand; Boulder Beach.

Onze bestemming was Kaap de Goede Hoop, Afrika’s meest zuidelijke punt. Kaap de Goede Hoop is een natuurreservaat met veel dieren en een begroeiing die typerend is voor deze streek, het zogenaamde ‘fynbos’. Op de meest zuidwestelijke punt van Afrika zie je in het westen de Indische Oceaan en oostelijk de Atlantische Oceaan. In sommige periodes van het jaar kan je walvissen voor de kust zien, wij hebben ze helaas niet gezien. In de avond waren we weer terug in Kaapstad.

Dag 4 Kaapstad – Lambert’s Bay

De volgende ochtend zijn we vertrokken naar Lambert’s Bay. Even buiten Kaapstad hadden we vanaf Blouberg beach nog een laatste blik op de Tafelberg. We verlieten de N7 bij Clan William. In de namiddag hebben we een bezoek gebracht aan Bird Island.

Oranjerivier, Fish River Canyon

Dag 5 Lamberts Bay – Oranjerivier (Namibië)

Op weg naar Oranjerivier werd het landschap leger en leger naarmate we verder in het aangrenzende Namaqualand (streek op de grens van Zuid-Afrika en Namibië) doordrongen. Onderweg passeerden we een aantal kleine ingeslapen stadjes.

Het landschap werd weer wat groener toen we in de buurt kwamen van de brede Oranjerivier, die de grens vormt tussen Zuid-Afrika en Namibië. Je vindt langs de oevers irrigatieprojecten waar seizoensarbeiders uit heel Namibië op afkomen. We passeerden de grens bij Vioolsdrift en overnachten in de Karasvallei in Zuid-Namibië. We bezochten een Township en hebben de rest van de omgeving verkend.

Fish River Canyon

Dag 6 Oranjerivier

We vervolgden onze reis verder in Namibië. Ons reisdoel van deze dag was de op één na grootste canyon ter wereld, de Fish River Canyon. De Fish-rivier heeft hier gedurende duizenden jaren een indrukwekkende 27 kilometer brede kloof uitgesleten. De canyon zelf is 160 kilometer lang. We hebben hier de eerste wilde dieren gezien, springbokken en klipspringers en de bijzondere kokerbomen. Afdalen in de kloof is helaas niet meer toegestaan.

Sossusvlei

Dag 7 Fish River Canyon – Sossusvlei
Dag 8 Sossusvlei

Hoe verder we naar het noorden rijden hoe desolater het wordt. Einddoel van onze inspannende en stoffige tocht was de indrukwekkende Sossusvlei, een grote duinpan aan de rand van het Namib-Naukluftpark. We reden ’s ochtends vroeg naar de Sossusvlei. Deze pan wordt omringd door ’s werelds hoogste zandduinen. Het uitzicht op deze zandzee is vooral ’s avonds en ’s morgens vroeg overweldigend. Het lijkt wel of de zandzee aan je voeten in het rode licht gloeit.

De inspanning om de 200 meter hoge duinen te beklimmen viel ons mee en het uitzicht op het onwezenlijke maanlandschap loonde zeker de moeite. We hadden ook de gelegenheid om in deze bizarre omgeving een wandeling te maken en te ontdekken hoe taaie plantjes dapper weerstand bieden aan de zware omstandigheden van de woestijn.

Swakopmund

Dag 9 Sossusvlei – Swakopmund
Dag 10 Swakopmund

Door de ruige natuur van het Namib-Naukluftpark reden we naar het aan de kust gelegen Swakopmund. Hoewel deze plaats door de blanke inwoners van Namibië beschouwd wordt als een badplaats, is het zeewater hier meestal ijzig koud. Wandelend over de brede Arnold Shad Promenade hebben we veel zeeleeuwen gezien.

Swakopmund is een bizar overblijfsel uit het Duits koloniale tijdperk. Duitse straatnamen, Duitse bierstuben en vooral veel inwoners van Duitse afkomst geven aan deze plaats een speciale sfeer. In het centrum zijn enkele koloniale gebouwen te bewonderen, waarvan het voormalige treinstation zeker een aanrader is. ’s Avonds kun je in enkele restaurants niet alleen goed wild eten, ook de ‘bratwurst’ ontbreekt vaak niet op de kaart.

De volgende dag hebben we Swakopmund verkend en hebben met Janita en Robert een Township tour gegaan.

Cape Cross en Twijfelfontein

Dag 11 Swakopmund – Cape Cross – Twijfelfontijn – omgeving Khorixas

Een kaarsrechte weg voerde ons de volgende dag Swakopmund uit. Even ten noorden van de stad wordt zout gewonnen en tot daar kwamen we nog wat verkeer tegen. Dan hadden we de civilisatie en het asfalt weer achter ons gelaten en reden langs één van de onbarmhartigste kusten van Afrika; de Skeleton Coast.

Deze 40 kilometer brede kuststrook vormt een buffer tussen de zee en het achtergelegen Kaokoland en de Damara?. Het landschap is hier volkomen leeg en de enige oriëntatiepunten zijn de afstandspalen, waarop het aantal ‘miles’ vanaf Swakopmund staat. In deze kuststrook liggen gravel- en zandvlakten, waar per jaar niet meer dan 3 centimeter regen valt.

We stopten bij Cape Cross, de plek waar de Portugese zeevaarder Diego Cáo als eerste Europeaan voet op de Namibische kust zette. We namen een kijkje bij het kruis dat hij hier oprichtte ter ere van de Portugese koning João I. Naast een historisch belangrijke plaats geniet Cape Cross bekendheid vanwege zijn grote kolonie zeerobben. Dat was ook te ruiken, niet om te harden wat stinken deze dieren.

Dag 12 Khorixas – Etosha nationaal park

We reden verder landinwaarts over desolate grindvlaktes langs de Brandberg naar de omgeving van Twijfelfontijn. Voordat we naar onze accommodatie reden brachten we nog een bezoek aan de plaats waar meer dan 2000 rotsgravures van de Bosjesmannen zijn gevonden en hebben we hier een korte wandeling gemaakt. Afbeeldingen van giraffen, olifanten en ander wild zijn de stille getuigen van een periode dat deze streek vruchtbaarder was dan nu.

We stopten tevens bij enkele geologische curiositeiten, als de ‘verbrande berg’ en de ‘orgelpijpen’. Bij de orgelpijpen zagen we door erosie gevormde zuilen van 150 miljoen jaar oud vulkanische gesteente.

Etosha nationaal park

Dag 13 Etosha nationaal park
Dag 14 Etosha nationaal park – Tsumeb (oostkant Etosha NP)

Etosha is ongetwijfeld één van de beste wildparken in zuidelijk Afrika. Gedurende twee dagen hadden we hier de tijd om gamedrives (wildspeurtochten) te houden. De naam Etosha betekent letterlijk ‘grote witte plek van droog water’. Deze naam verwijst naar de uitgestrekte, oogverblindende zoutpan die een groot deel van het park beslaat. Slechts enkele dagen per jaar vind je hier een klein laagje water, waar flamingo’s en andere watervogels op af komen. Het meeste wild houdt zich schuil in de aangrenzende graslanden en mopane-bosjes. Hier hebben we dan ook de kuddes zebra’s en gnoes aangetroffen. Meer inspanning vergt het opsporen van de zeldzame zwarte neushoorn en de zwartkop-impala. Bij de restcamps hebben we plaatsgenomen bij een drinkwaterplaats, van verre zagen we hier kuddes olifanten en leeuwen komen om hun dorst te lessen.

Rundu
Dag 15 Tsumeb – Rundu
Dag 16 Rundu – Okavangodelta


Van Tsumeb reden we via Grootfontijn naar Rundu. Verder noordwaarts lieten we de droge woestijn achter ons en bereikten de vruchtbare Capriviregio. Onderweg passeerden we verschillende Owambodorpjes. In de buurt van Rundu zagen we voor het eerst de Okavango-rivier. Het plaatsje zelf is niet groot, de uitgestrekte buitenwijken worden vooral bewoond door Angolezen die gevlucht zijn voor de oorlog in hun land.

We overnachten in een lodge, gelegen aan de Okavangorivier. In de middag hebben we een boottocht gemaakt op deze rivier. De volgende dag was het niet ver rijden naar de plek van waaruit wij de Okavango delta gingen bezoeken. We hebben overnacht aan dek van een afgemeerd schip (Houseboot).

Okavangodelta

Dag 17 Okavangodelta
Dag 18 Okavangodelta – Ngepi

De Okavango-rivier ontspringt in het hoogland van Angola en vormt in de Kalahariwoestijn een waterrijke delta. Op die plek ontstond een uniek natuurgebied, dat we vandaag verkend hebben per kano’s. Deze zogenaamde mokoro’s verschaften ons uitstekend toegang tot deze doolhof van waterwegen. We hoefden niet zelf te roeien (bomen), dat deden lokaal ingehuurde vissers. Behendig loodsten zij ons door de met lelies en papyrus begroeide stroompjes en wezen op de vele nijlpaarden.

De Okavango is een waar vogelparadijs en we hoorden de indringende roep van de vele visarenden. We maakten een wandeling op het eiland en keerden met de mokoro’s weer terug naar de houseboot. In de middag hebben we geluierd en gekaart (getoept).

Na terugkeer uit de delta reden we naar Ngepi. Prachtig gelegen aan de oever van de rivier verbleven we hier in een prachtig houten huisje tussen de bomen met een eigen terras/veranda en hangmat.

Chobe Nationaal Park

Dag 19 Ngepi – Chobe nationaal park
Dag 20 Chobe nationaal park, optionele boottocht en/of optionele gamedrive

Vroeg in de ochtend verlieten we onze accommodatie en reden we door de Caprivi strook naar de Ngoma grenspost Botswana binnen. Vervolgens reden we verder naar Kasane, van waar we naar Chobe nationaal park zijn gereden.

Het park is vooral bekend van beroemde natuurfilms, die hier gemaakt werden in opdracht van de National Geograpic Society. Met name de film Eternal Enemies, die verhaalt over de eeuwige strijd tussen leeuwen en hyena’s, geniet internationale faam. Het park kent een enorme verscheidenheid aan wild en is vooral bekend om zijn enorme olifantenpopulatie. Vooral in het najaar en in de winter bevinden veel olifanten zich in de buurt van de Chobe-rivier. In Chobe nationaal park hebben we een mooie boottocht op de rivier gemaakt en zo de gelegenheid gehad om het wild dat aan de oevers komt te observeren en te fotograferen. Ook hebben we een gamedrive gemaakt en veel dieren gespot.

Victoriewatervallen

Dag 21 Chobe NP – Victoriewatervallen (Zambia)
Dag 22 Victoriewatervallen
Dag 23 Vlucht Livingstone – Johannesburg, vertrek naar Amsterdam
Dag 24 Aankomst Amsterdam

In ca. een uurtje reden we vanuit Chobe nationaal park naar het grensplaatsje Kazungula. We staken hier per ferry de Zambezi over en reden na 4 1/2 uur geduldig wachten op de bus het buurland Zambia binnen. In dit grensgebied wemelt het van de olifanten, te zien aan de vele bruine vlekken op de weg.

De opstijgende fijne nevel van de indrukwekkende Victoriewatervallen konden we vanuit onze verblijfplaats aan de Zambezi niet waarnemen. Die middag waren we je in de gelegenheid om letterlijk in de voetsporen van David Livingstone te treden, door een kijkje te nemen bij deze grootste watervallen van het Afrikaanse continent. Aangezien we in het droge jaargetij aanwezig waren, viel het lawaai van het vallende water nogal tegen, normaal moet dit oorverdovend zijn. Niet voor niets staat de waterval lokaal bekend als Mosi-oa-Tunya, ‘de rook die dondert’.

Wanneer je je letterlijk onder wilt dompelen in de Zambezi kon je hier een rafttrip maken, of als je dat te wild vindt, een tocht per kano. Om een goed beeld van de watervallen te krijgen kon je hier ook een rondvlucht maken, de ‘Flight of the Angels’. Ook kon je zelf vliegen vanaf ’s werelds op één na hoogste bungeejump van de Zambezibrug! Dit alles hebben wij maar niet gedaan. De helikoptervlucht van $ 150,- per persoon leek ons ook niet zo spectaculair met zo weinig water in de rivier. (erg veel tekst voor iets niet gedaan)

Op dag 23 heeft Elwin de buschauffeur ons voor de laatste keer naar de luchthaven in de buurt van Livingstone gereden. Van daar zijn we naar Johannesburg gevlogen en vervolgens met de KLM Boeing met een lange vlucht naar Amsterdam, waar we de volgende dag (dag 24) in de ochtend veilig zijn geland.

 

Het was een schitterende vakantie.

Dank aan Djoser reizen,

Jolanda Somers voor de goede organisatie.

Onze reisgenoten waren:

Janita Schimmel en Ronald Albers,

Elmer en Ingeborg Krijger,

Karin de Cortie & Rens Roosloot,

Corine Tekelenburg, Jan Hassink,

Joke en Gerard Hassink,

Rob Zaaijer, Timo de Boer, Nel Brands-Ruhe,

Sophia van Herpen- Wennekendonk,

Renee van  Groningen, Wim van Groningen,

Pieter van Groningen, Niek Brunning,

Chauffeur: Elwin Samuals,

Guide Etosha: Matias Tangeni.

Foto’s: Theo Oberndorff